Κι άλλο καλοκαίρι πέρασε…

…ήλιο και φιλί με κέρασε

Μια μικρή φωλιά θα χτίσω

χελιδόνι γύρνα πίσω…

 

Πού έτρεξα αυτό το καλοκαίρι

Φέτος έτρεξα σε μέρη καινούρια, σε μέρη παλιά, σε νέες διαδρομές αλλά και σε γνώριμες.

1η στάση: Σίφνος

Η Σίφνος ήταν το πρώτο μέρος που επισκεφτήκαμε φέτος το καλοκαίρι και πετύχαμε την περίοδο των μελτεμιών του Αυγούστου. Δεν ήταν οι ιδανικές συνθήκες για τρέξιμο: Παρατεταμένη ανηφόρα και πολύ δυνατός κόντρα αέρας. Στην αρχή -μέχρι να ζεσταθώ- βασανίστηκα αρκετά, στη συνέχεια όμως το πήρα απόφαση και γελούσα με την κατάντια μου να προσπαθώ να προχωρήσω μπροστά στην ανηφόρα, ενώ ο αέρας με έσπρωχνε πίσω. Μεγάλη έκπληξη ο ενθουσιασμός όσων συνάντησα στη διαδρομή! Με μηχανάκια και αυτοκίνητα, όσοι περνούσαν από δίπλα μου, μου έδιναν κουράγιο και μου φώναζαν εκστασιασμένοι ΜΠΡΑΒΟΟΟΟ!!! Γέλασα αρκετά και τελικά πέρασα καλά. Α, και φυσικά πήρα τη ρεβανς στην κατηφόρα μετά!

2η στάση: Καλαμάτα

Γνώριμο μέρος, που έχω τρέξει αρκετές φορές λόγω καταγωγής του άντρα μου. Αυτή τη φορά όμως άλλαξα διαδρομή. Η κλασική παραλία της Καλαμάτας δεν μου έκατσε καλά την πρώτη μέρα. Λόγω του τσιμέντου έσφιξαν οι γάμπες μου και ταλαιπωρήθηκα, οπότε αποφάσισα να τρέξω άλλη διαδρομή και δεν το μετάνιωσα! Ωραία άσφαλτος, με μερικές μικρής διάρκειας ανηφοροκατηφόρες (για να μην βαριέμαι) και απίστευτη σκιά από τον Ταϋγετο που παρέμενε ακόμα και μετά τις 9 το πρωί! Ήταν απόλαυση!

3η στάση: Σπέτσες

Είναι το αγαπημένο μου προπονητικό μέρος πάντα, με κάποια μαζοχιστική ίσως έννοια. Έντονες κλίσεις μεγάλης διάρκειας. Λαχάνιασμα, γαλακτωμένοι μύες και τα μυαλά στα κάγκελα! Οι Σπέτσες είναι το ναρκωτικό κάθε μαζόχα δρομέα! Η θέα χαλαρωτική, και τα πεύκα η καλύτερη παρέα.

4η στάση: Πάργα

Εδώ την πάτησα. Όποια κατεύθυνση και αν διάλεξα ήταν μία τεράστια, ατελείωτη ανηφόρα. Σκεφτόμουν «δεν μπορεί, κάπου θα φτάσω, κάποια στιγμή θα ισιώσει ο δρόμος». Μάταια όμως. Ευτυχώς υπήρχε το γήπεδο, το οποίο ήταν πάντα ανοιχτό και βρέθηκα εκεί να κάνω τη διαλειμματική μου, με έντονη συννεφιά που κατέληξε σε ψιλόβροχο.

5η στάση: Κέρκυρα

Δεν είχα ξαναπάει Κέρκυρα και μαγεύτηκα! Είχε πολύ ωραία μέρη και στο Κοντόκαλι που μείναμε, βρήκα μία τέλεια διαδρομή για τρέξιμο! Αρκετή σκιά από τα δέντρα στο πλάι του δρόμου, μικρές ανηφοροκατηφόρες και στρωτή άσφαλτος. Μείον ήταν ο στενός δρόμος που μου δημιουργούσε έντονη ανασφάλεια λόγω των αυτοκινήτων που περνούσαν αρκετά κοντά μου.

Τελευταία στάση: Πρέβεζα

Το τελευταίο διήμερο των διακοπών, το περάσαμε λίγο έξω από την Πρέβεζα όπου πήγαμε για έναν γάμο αγαπημένων μας φίλων. Ζορίστηκα λίγο να βρω διαδρομή, έτρεχα λίγο στα «τυφλά» προσπαθώντας να μην βγω στην εθνική. Βρέθηκα στην αυλή ενός σπιτιού καταλάθος, αλλά ευτυχώς οι άνθρωποι ήταν ευγενέστατοι! Αν και είχε δροσιά το πρωί, η υγρασία ήταν έντονη.

 

Στον γυρισμό μας περίμενε μία έκπληξη! Ο φίλος μας ο Στρατηγός (Παναγιώτης), που γνωρίσαμε μέσα από το τρέξιμο, μας είχε ετοιμάσει μία σακούλα με καλούδια για να την πάρουμε από την Αμφιλοχία καθώς γυρνούσαμε!

Ποιος είπε ότι το τρέξιμο είναι μοναχικό και εγωιστικό; Οι φίλοι που έχουμε κάνει μέσα από αυτό είναι αρκετοί και μοναδικοί άνθρωποι!

Καλό φθινόπωρο σε όλους και καλά τρεξίματα!

This entry was posted in Γυμναστική and tagged , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Στείλτε σχόλια και παρατηρήσεις!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s