8ος Μαραθώνιος Μεσσήνης & Αγώνες 10χλμ και 3χλμ

Την Κυριακή που μας πέρασε (24 Μαρτίου) πραγματοποιήθηκε ο 8ος Μαραθώνιος Μεσσήνης και οι αγώνες 10χλμ & 3 χλμ.

Βρήκαμε λοιπόν κι εμείς την ευκαιρία να περάσουμε ένα χαλαρωτικό τριήμερο στην Καλαμάτα, να χειροκροτήσουμε φίλους και γνωστούς στον Μαραθώνιο και να τρέξουμε κι εμείς τον αγώνα των 10χλμ για να περάσουμε πιο όμορφα την Κυριακή μας!

Το Σάββατο το πρωί πήγαμε στο Δημαρχείο της Μεσσήνης για να πάρουμε τους αριθμούς μας και τα τσιπάκια χρονομέτρησης. Η οργάνωση φάνηκε από το πρώτο λεπτό! Άμεση εξυπηρέτηση και πολύ όμορφα τραπέζια στην είσοδο με διάφορα καλούδια για να δοκιμάσουμε: από το τοπικό ελαιόλαδο, τυριά, ξερά σύκα, μέχρι μπακλαβαδάκια και κρασί! Το κλίμα ήταν πολύ χαρούμενο!

Pasta Party 8ου Μαραθωνίου Μεσσήνης

Το βράδυ του Σαββάτου πήγαμε στο εξαιρετικά διοργανωμένο pasta party όπου δήμαρχος και διοργανωτές μας έκαναν μία σύντομη και περιεκτική παρουσίαση για την περιοχή της Μεσσήνης, για τις διαδρομές των αγώνων και έδωσαν και συμβουλές για τους δρομείς. Τέλος, φάγαμε την υπέροχη μακαρονάδα που είχαν ετοιμάσει για εμάς, και πήγαμε νωρίς για ύπνο.

Ο αγώνας

Η εκκίνηση του Μαραθωνόυ δόθηκε στις 8:30 όπου το μικρόφωνο πρόδωσε τους διοργανωτές στην αντίστροφη μέτρηση και έτσι όλοι οι δρομείς μέτρησαν δυνατά αντίστροφα και έδωσαν την εκκίνηση…στον εαυτό τους!

Η εκκίνηση για το 10άρι δόθηκε μισή ώρα αργότερα. Μέχρι τότε, είχαμε βρει γνωστούς, είχαμε πιάσει κουβέντα, κάναμε ένα δήθεν ζέσταμα και ήρθε η ώρα να στηθούμε στην εκκίνηση και εμείς!

Έφυγα πολύ γρήγορα με σκοπό να το πάω σκασμένη τόσο ώστε να μισήσω τον εαυτό μου!! Αυτό βέβαια άλλαξε γρήγορα, μόλις αρχίσαμε να διασχίζουμε τον δρόμο μέσα από κάτι χωράφια όπου πάτησα λάσπες και έκοψα λίγο ταχύτητα. Τάση για εμετό και αρχίζω να βρίζω τον εαυτό μου που έφαγα εκείνη τη μπανάνα πριν την εκκίνηση. Αφού δεν τρώω ποτέ το πρωί τι μου ήρθε;; γκρρρ προσπαθώ να ξαναπιάσω έναν αξιοπρεπή ρυθμό και καταφέρνω να πάρω τα πάνω μου, μέχρι που ο Γιώργος-με τον οποίο πάμε στο ίδιο γυμναστήριο εδώ και χρόνια- με περνάει χαλαρά λες και είμαι σταματημένη. Του φωνάζω «εσύ δεν μου είπες ότι θα το πας χαλαρά;;;;» Με κοιτάει με ένα βλέμμα λύπησης και μου διαλύει το ηθικό «εσύ τι έπαθες, είσαι καλά;;;» Τι να έπαθα; Μια χαρά πάω, άντε να του εξηγήσεις ότι δεν είμαστε όλοι τόσο γρήγροι! Θέλω να τον στραγγαλίσω, αλλά δεν μπορώ να τον φτάσω!! χαχαχαχα

Βλέπω για αρκετή ώρα την πλάτη του και το θολωμένο μου μυαλό παίζει την κλασσική κασσέτα των 10χλμ «Μα πώς σκέφτηκα ότι θα ήταν καλή ιδέα να τρέξω;;; Γιατί το κάνω αυτό στον εαυτό μου; Πωπω θα ξεράσω, μήπως να εγκαταλείψω; Δεν πρόκειται να ξανατρέξω ποτέ σε 10άρι! Θέλω να σταματήσω, αλλά αν μείνω εδώ θα πρέπει να ξανακάνω όλο τον δρόμο πίσω!»

Και εκεί που είμαι έτοιμη να γυρίσω πλευρά στην κασσέτα για να συνεχίσει… πατάω σε άμμο! ΠΛΑΚΑ ΜΟΥ ΚΑΝΕΤΕ;;; ΑΜΜΟΣ;; Τα πόδια χώνονται στην άμμο, πιάνω άλλο ρεπερτόριο «Θα σκοτωθώ εδωπέρα που ήρθα, θα στραμπουλήξω το πόδι μου και θα μου αφήσει κουσούρι. Μήπως να περπατήσω καλύτερα;»

Ευτυχώς σε λίγα μέτρα η άμμος σκληραίνει και βλέπω το σημείο χρονομέτρησης των 5χλμ. Κοιτάω το χρονόμετρό μου και το μυαλό κάνει γρήγορη αλλαγή κασσέτας: «Έλα ρε, τόσο γρήγορα έφτασα το 5; Ευκολάκι, είμαι πάρα πολύ ξεκούραστη, πρέπει να δώσω τώρα να πάω σούπερ! Πετάω!!!»

Φύγαμε δυνατά, κάνω υπολογισμούς για τον χρόνο μου και ξέρω ότι θα πάω καλά. Ελέγχω συνεχώς το χρονόμετρο και τα χιλιόμετρα..,κοίτα να δεις που πάω αρκετά καλά!

Στο 9ο χλμ αποφασίζω να τα δώσω όλα. Τελευταία ματιά στο χρονόμετρο. Πάω για PB ρε παιδιά! Πόσο μ’αρέσουν τα δεκάρια (ο παραλογισμός του δρομέα στο μεγαλείο του!)

Το λάθος

Κολλάω πίσω από 3 αθλητές του ΣΔΥΜ, με τραβάνε και πάω γρήγορα. Στρίβουμε, ξαναστρίβουμε «γ@μώτο με τις στροφές θα φάω καμιά γλύστρα» Βγαίνουμε σε έναν κεντρικό δρόμο και ένας αστυνομικός μας φωνάζει «ΑΠΟ ΠΟΥ ΗΡΘΑΤΕ ΕΣΕΙΣ;» Ο εγκέφαλος δεν έχει δυνατότητα επεξεργασίας εκείνη την ώρα, απλώς τρέχω σκασμένη και μένω με την απορία.

Παίρνω την τελευταία στροφή και κοιτάω το χρονόμετρο.

Παγώνω… Δείχνει 5 λεπτά παραπάνω. Μουδιασμένη περνάω την αψίδα του τερματισμού και μένω σαν χαζή να κοιτάω τον χρόνο μου. Δεν καταλαβαίνω τι έχει γίνει. Πώς έκανα 5 λεπτά παραπάνω από αυτό που υπολόγιζα; Πού έχασα τόσο χρόνο;

Ακούγοντας τους γύρω μου συνειδητοποιώ με φρίκη τι έχει συμβεί. Πήραμε λάθος δρόμο και κάναμε 1χλμ παραπάνω. Πώς έγινε αυτό ακόμα και σήμερα δεν έχω καταλάβει. Ποιός ήταν άραγε ο πρώτος που πήρε λάθος στροφή και ποιος τον οδήγησε εκεί; Θα ήθελα να ακούσω κάποια εξήγηση και από τους διοργανωτές.

Αυτό το λάθος, πρόσθεσε 5 λεπτά στον χρόνο μου και με έστειλε εκτός βάθρου στην 4η θέση στην κατηγορία μου, κάτι που μου αφήνει μια πικρή γεύση για τον αγώνα.

Τερματισμοί του 8ου Μαραθωνίου Μεσσήνης

Μετά τον τερματισμό μας περίμεναν σιροπιαστά γλυκά (!) και μία τσάντα με καλούδια (μπλούζα, μετάλλιο, δίπλωμα, ισοτονικό, νερό, μήλο, μπανάνα). Οι εθελοντές ευγενικοί, χαμογελαστοί και γρήγοροι!

Αφού τα πήραμε, περιμέναμε να χειροκροτήσουμε και τον πρώτο του μαραθωνίου που παρόλη τη ζέστη και την απέραντη μοναξιά της διαδρομής έκανε κάτω από 3 ώρες!

Περιμέναμε να δούμε και τους φίλους μας να τερματίζουν τους χειροκροτήσαμε, φωνάξαμε, τσιρίξαμε! Ήταν όλοι ήρωες που κατάφεραν να τρέξουν Μαραθώνιο μία τόσο ζεστή και ηλιόλουστη ημέρα και μάλιστα χωρίς να έχουν εμψύχωση ή παρέα σε σχεδόν κανένα κομμάτι της διαδρομής!

Συγχαρητήρια σε όλους και του χρόνου!!!

 

 

Υ.Γ Φωτογραφίες των αγώνων μπορείτε να βρείτε στο http://www.sdym.gr/?section=galtype

Advertisements
This entry was posted in Γυμναστική and tagged , , , , , , , , , , , , , , . Bookmark the permalink.

Στείλτε σχόλια και παρατηρήσεις!

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s